Vakantiegevoel Het ondernemerschap is geweldig. Maar ook als startend ondernemer kun je aan vakantie toe zijn. Ik was aan vakantie toe. Mijn opdrachtgevers heb ik een paar weken geleden geïnformeerd dat ik er twee weken tussenuit zou gaan. Dat was geen probleem. We zijn met de autotrein van Düsseldorf naar Verona gereisd om twee weken door Toscane te toeren. Terwijl vriendlief en ik door het Toscaanse landschap rijden, debatteren we over waar we gaan overnachten. We hebben niets geboekt, dus zijn vrij om elke avond ergens anders te verblijven. Achterin de auto ligt een koepeltentje en op schoot heb ik een gids opengeslagen met agriturismo (slapen bij de boer) en hotelletjes. Ik lees de beschrijvingen voor uit de gids en Remco vindt één hotelletje het leukst klinken.
‘Ja, dat is ook wel de meest prijzige’, reageer ik. ‘We zijn toch op vakantie?’ Ja, zo dacht ik vroeger ook. In loondienst had ik vakantiedagen waarbij mijn salaris gewoon werd doorbetaald. Sterker nog: als werknemer ontving ik jaarlijks vakantiegeld. Natuurlijk telde ik – net als de rest van Nederland in loondienst – dat geld op bij het jaarsalaris. Maar het is een mooi gegeven dat je geld krijgt om van op vakantie te gaan. Als ondernemer wordt er aan mij niets doorbetaald. Daarnaast wil ik niet al mijn verdiende geld opmaken opdat ik ook wat achter de hand heb voor momenten dat ik even geen opdrachten heb.
‘Zullen we eerst bij de camping kijken?’ opper ik. De camping ligt tussen de olijfbomen met weids uitzicht over de vallei. ‘s Avonds bij de petroleumlamp voor de tent vraagt Remco wat er aan de hand is. Fijn als de ander je door heeft. Ik leg hem uit dat het vakantiegevoel toch anders is nu ik voor mezelf werk. Ik vertel hem dat ik me er druk over maak dat er geen geld binnenkomt nu ik op vakantie ben, en dat ik inteer op geld dat ik zou moeten sparen voor ‘magere tijden’. Remco weet me gerust te stellen en we spreken af dat we de camping en andere overnachtingen zullen afwisselen. Toscane blijkt sprookjesachtig. Kleine landwegen door glooiende heuvels, wijngaarden met plukkers die de oogst binnenhalen, pittoreske dorpen met smalle steegjes waar de schone was uithangt. Na anderhalve week heb ik het bekende vakantiegevoel volledig te pakken. We drinken een gekoeld glas plaatselijke chardonnay op een terrasje in Siena.
‘Wat is het hier heerlijk. Ik wil nog wel een week blijven’, zeg ik. Remco kijkt me geamuseerd aan en zegt met een knipoog: ‘Nou, dat gaan ze bij mij op de zaak een minder goed idee vinden’. Want dat is de keerzijde van bij een bedrijf werken: wanneer de vakantiedagen op zijn, moet je terugkeren. Mijn vakantiegevoel heeft er een dimensie bij gekregen: de vrijheid dat ik zelf bepaal wanneer mijn vakantiedagen op zijn! Na nog een wijntje in de Toscaanse zon kies ik er toch voor om terug naar Nederland te gaan. Het ondernemerschap lonkt.
