De zon breekt op een onstuimige novemberdag door en ik denk ineens aan strand. Ik pak mijn windjack van de kapstok en stap in de auto. Zonder files rijd ik in twintig minuten naar het strand. Het strand is verlaten en met de zeebries langs mijn gezicht en door mijn haren is de wereld even helemaal van mij. Het is een van de fantasieën die ik had over zelfstandig ondernemerschap. Op een doordeweekse dag zonder verantwoording af te leggen aan collega’s naar het strand gaan. Doen wat ik wil, wanneer ik wil.
Gisterenavond aten we bij een bevriend stel, beiden ook zelfstandig ondernemer. Ze vertelden dat ze ’s middags samen naar het strand waren geweest om lekker uit te waaien. En dat ze hadden gerealiseerd dat ze dat eigenlijk veel te weinig doen. Zomaar op een doordeweekse dag uitwaaien op het strand.
Sinds ik ben gestart ben ik ook nog maar één keer naar het strand van Scheveningen geweest en dat bezoek combineerde ik met een bezoek aan een potentiële opdrachtgever in de kunstplaats. Wat is er gebeurd met mijn wilde plannen over spontane strandwandelingen op doordeweekse dagen? Of over lekker lang in bed blijven liggen op dinsdag omdat ik daar gewoonweg zin in heb.Waarom sneuvelen die idyllische ideeën rondom zelfstandig ondernemerschap?
Omdat bezig zijn met opdrachten als startend ondernemer ontzettend leuk is. Omdat er geld verdiend moet worden. Omdat gemaakte afspraken –betrouwbaarheid als startend ondernemer vind ik extra belangrijk- voorrang hebben op spontane strandacties. Omdat de zon niet altijd schijnt op de doordeweekse dagen dat ik geen afspraken heb. Maar ook omdat het patroon van doordeweeks werken en in het weekend vrij zijn na acht jaar werken voor een baas diep geworteld is. De regel is over het algemeen toch dat je uiterlijk negen uur op kantoor verwacht wordt en in ieder geval tot vijf uur werkt. Zo sprak ik onlangs een vriendin waarvan haar leidinggevende niet akkoord was gegaan met haar verzoek het eerste uur van de dag thuis te werken om files te vermijden. Thuiswerken blijkt bij sommige bedrijven toch nog een noviteit. Gelukkig heb ik daar als zelfstandig ondernemer geen last van. Toch is het zo dat ik ook om negen uur achter mijn bureau wil zitten. En ik mij anders zeker voor tienen bij een opdrachtgever meld. Op zaterdag mijn administratie wegwerken vind ik prima maar op zondag rust ik -ondanks mijn atheïstische opvoeding- liever. Jammer, eigenlijk. Ik neem me bij deze voor vaker op doordeweekse winterse dagen met een strakblauwe hemel naar het strand te gaan. Dus als je de komende tijd bij Erwin Kroll een plaatje voorbij ziet komen van een strand met een eenzame strandwandelaar op de achtergrond, dan ben ik dat.
