`Ik stop per omgaande met mijn bestuursactiviteiten´. Zo begint het bericht van één van mijn medebestuursleden. Zijn thuissituatie vraagt alle zorg en aandacht. Ik heb begrip voor zijn keuze. Alleen heeft met zijn aankondiging de eerste uitdaging van het nieuwe jaar zich aangediend: een nieuw bestuurslid vinden. Dat lijkt op het eerste gezicht eenvoudig. Er zijn genoeg mensen die tijdens een verjaardagsfeestje te kennen geven zich te willen inspannen voor ´een goed doel´. Alleen wanneer er een vacature voorbij komt, komt het hen net wat minder goed uit. Druk met andere dingen. Ieders goed recht. Alleen is daarmee de nieuwe bestuurder nog niet gevonden.

Gelukkig levert het plaatsen van de vacature op een website voor goede doelen een aantal reacties op. Samen met een collega bestuurslid neem ik de werving van het nieuwe bestuurslid op me. Bij het lezen van de cv’s dienen de volgende dilemma’s zich aan. Heeft iemand voldoende affiniteit met het werkveld van de stichting, brengt de persoon aanvullende expertise in en niet in de laatste plaats: is iemand werkelijk bereid tijd vrij te maken voor de bestuursfunctie? Bij aanvang van het nieuwe jaar hebben we vaak het goede voornemen ons met overgave in te zetten voor een goed doel. Het is echter de vraag op de beste man of vrouw aan het einde van het jaar, wanneer het land vol staat met files en de agenda met kerstdiners en borrels, nog steeds bereid is naar een extra vergadering te komen om de jaarrekening vast te stellen.

We nodigen drie kandidaten uit voor een kennismakingsgesprek. Kandidaat nummer één heeft ervaring als bestuurslid bij een andere stichting. Een plus dus. Ik vraag hem wat hem aanspreekt in de doelen van de stichting. Hij steekt van wal. Hij heeft ons jaarverslag duidelijk gelezen. Alleen is hij het niet eens met de gekozen strategie. En vindt hij onze campagne niet goed uitgevoerd. Hij zou dat heel anders doen. Vervolgens wijdt hij uit over hoe hij dat bij de andere stichting deed.

We zijn nog een beetje beduusd van de spraakwaterval van de eerste kandidaat wanneer kandidaat nummer twee zich voorstelt. Een man van halverwege de zestig die een gemoedelijke indruk maakt. Hij heeft niet eerder een bestuursfunctie vervult, maar aangezien hij recent met pensioen is gegaan wil hij graag iets nuttigs met zijn tijd doen. Zijn financiële achtergrond zou een mooie aanvulling zijn in ons bestuur.

Kandidaat nummer drie is een dame waarvan de cv ons aansprak omdat ze praktijkervaring heeft in het werkveld waarin onze stichting actief is. Tijdens het gesprek valt mij op dat in haar antwoorden ze wel erg goed bekend is met de context van onze stichting. Ik vraag het op de vrouw af. Ze kijkt wat verrast wanneer ze antwoordt: ´ik ben de schoonzus van Anneke. Wisten jullie dat niet?´. Anneke is één van de medewerkers van de stichting. Dat verklaart een hoop.

Aan het einde van de avond maken we de balans op. We kiezen voor de gepensioneerde financiële man. Nu maar hopen dat hij tegen het einde van het jaar niet in een Zuid-Europees land gaat overwinteren.