Vorig jaar rond deze tijd was ik nog in loondienst. Net als de jaren daarvoor. Die laatste weken voor de kerst, startend vanaf ongeveer half november, waren elk jaar weer een uitputtingslag.Opdrachten die afmoesten, de baas die met allerlei haastklussen kwam aanzetten, eindejaarsgesprekken die nog gevoerd moesten worden, urenverantwoordingen en declaraties die voor het einde van het jaar ingeleverd moesten zijn. Het waren dan ook deze weken vorig jaar dat mijn dromen over zelfstandig ondernemerschap gevoed werden en concretere vormen aannamen. Zonder baas zou het anders zijn, zou ik niet meer vermoeid aan de feestdagen beginnen. Dan zou ik dat beter zelf in de hand hebben. Er is inderdaad veel anders als zelfstandig ondernemer. Ik vind het heerlijk om onafhankelijk te zijn en met mijn eigen opdrachten bezig te zijn. Deze laatste donkere dagen voor kerst blijkt echter dat ik ook als zelfstandig ondernemer vind dat van alles af ´moet´ voor het einde van het jaar.

Werkzaamheden bij mijn opdrachtgevers die ik voor de kerst wil afronden. Facturen die ik voor 31 december verstuurd wil hebben. Openstaande facturen waar ik achteraan bel. De jaarrekening die af ´moet´ (terwijl ik tot april in het nieuwe jaar de tijd heb van de belastingdienst). Kerstkaarten waarmee ik dagen zoet ben om alle adressen compleet te krijgen en tijdig te versturen. Administratieve werkjes, die ik telkens voor me uit heb geschoven omdat ik er geen zin in had, die ik voor het einde van het jaar opgelost wil hebben.

Het lijkt wel of alle werkzaamheden die gedurende het jaar zijn blijven liggen in die laatste weken voor het einde van het jaar ineens tevoorschijn komen. Als een grote stapel vergeten papierwerk dat in een la is blijven liggen. En dat als we die openstaande dingen niet voor het einde van het jaar wegwerken het nieuwe jaar niet van start kan gaan. Want het nieuwe jaar beginnen we met een leeg bureau en een opgeruimd hoofd. Alsof leven en werk dan opnieuw beginnen.

We maken onszelf gek met het idee dat alles weggewerkt moet zijn. Maar misschien heeft die rigide overgang van het oude naar het nieuwe jaar ook wel een functie. Want wanneer zouden we anders die vergeten of verguisde klusjes doen? We hebben met elkaar één moment in het jaar uitgekozen waar we collectief onze bureau’s leegvegen en orde op zaken stellen. Zodat we met een tevreden gevoel van de feestdagen kunnen genieten. Waarbij we moe maar voldaan kunnen terugkijken op het jaar dat bijna ten einde is. En dat we door de grote opruimactie voldoende rust in ons hoofd hebben voor het bedenken van goede voornemens voor het nieuwe jaar. En dan maar hopen dat op 1 januari niet toch blijkt dat het werk gewoon is doorgegaan, de bureau´s binnen enkele dagen weer vol liggen en de tijd voor het verwezenlijken van die goede voornemens vervliegt.